• جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷
  • Friday 17 August 2018
مقالات
مشاوره پایان نامه
نمونه سوالات
اطلاعیه
شناسه خبر: ۵۰۸۹۱۷۴۵ منتشر شده در مورخ: ۱۳۹۷/۰۲/۳۱ ساعت: ۱۵:۵۷ گروه:  
دانشگاه هاي بي خاصيت بلاي جان كشور

تنها اسمي از تو مونده ، غیر از اون هیچ

تنها اسمي از تو مونده ، غیر از اون هیچ

در دورانی که دانشگاه و دانشگاهیان در بسیاری از کشورهای توسعه یافته بخش عمده ای از مطالعات و پژوهش های خود را متوجه موضوع و مسائل کاربردی کرده اند و تلاش می کنند تا مشکلات جامعه را در دستور کار پژوهش های خود قرار دهند، در ایران هنوز شاهد پژوهش و مطالعات سنتی هستیم که نه گره از کار دانشگاه می گشاید و نه دردی از جامعه دوا می کند.

عليرضا سزاوار


جدا از بی توجهی دانشگاه های کشور به مسئله بحران ها و آسیب های کشور، نهادهای مجری و قانون گذار نیز در برنامه ها و سیاست های خود چندان توجهی به دانشگاهیان نمی کنند و گویا از اینکه بدون مطالعه و پژوهش طرح و برنامه های خود را پیش می برند، چندان هم ناراضی نیستند.

به طور نمونه به سایت دانشگاه ملبورن را نگاه کنید! می گوید من یک engaging university هستم که نسبت به حل مسائل ایالت که اصلی‌ترین آن آب است، تعهد دارم. می‌گوید در ده سال گذشته چقدر روی آب ایالت کار کرده‌ام و دستاوردهای آن چه بوده است.
در کدام سایت دانشگاه‌های ایران یک بیانیه محلی داریم که گفته باشد نسبت به این استان و شهرستان و این مردم متعهد هستم و این کارها را برای بهبود این وضعیت انجام داده‌ام؟

دانشگاه بی ‌مسئولیت


در کدامیک از مدل‌های ما برای تخصیص گرنت، کار کردن برای مردم محلی یک شاخص بوده است؟ مثلا اگر یک استاد در جمع مردم محلی سخنرانی کرد تا آنها را نسبت به یک پدیده ناخوشایند آگاه کند، یا اگر کسی در دانشگاه مازندارن برای احیای تالاب‌ها و یا نجات پرندگان مهاجر کار کرد، آیا در نظام آموزشی و پژوهشی ما امتیاز دارد؟ یا اینکه می‌گوییم بهتر بود که به جای این کارها دو تا مقاله می‌نوشت؟

دانشگاهی که تعداد اعضای هیات علمی آن از هزار تا می‌رسد به دو هزارتا، و تعداد دانشجویانش از شش هزار تا می‌شود ده هزار تا، ولی فقر و آسیب در محیط محلی آن افزایش پیدا می‌کند این دانشگاه بی ‌مسئولیت است!

اگر یک استاد در یک NGO برای بهبود کسب و کارهای محلی کار کرد امتیاز دارد؟ یا اینکه می‌گوییم انگشتت را بگذار روی این دستگاه تا مشخص شود که صبح چه وقت آمده‌اید و غروب چه وقت رفته‌اید؟

اگر از فردا صبح همه اساتید دانشگاه‌های ما برای شش ماه سر کار نروند، اجتماع محلی احساس نمی‌کند چیزی کم شده است؛ در حالی که اگر نانواها یک روز این کار را بکنند همه متوجه می‌شوند؛ چراکه پرداختن به مأموریت‌های محلی در نظام دانشگاهی ما تعریف نشده است.
آیا دانشگاه محل گفتگو و مراجعه رسانه‌ها، فعالان مدنی، احزاب سیاسی، شرکت‌های خصوصی، اتاق بازرگانی و ... است؟ یا اینکه بدون نیاز به دانشگاه کارشان را پیش می‌برند و حداکثر از بین اساتید یکی دو نفر را یارگیری می‌کنند؟ شأن حضور دانشگاه در محل به صرف افراد است یا به خاطر شأن حقوقی و سازمانی آن؟
ما در جایی که دانشکده کشاورزی داریم در همانجا بیشترین مصرف کود و سم را هم داریم، و ابتلا به سرطان گوارش حاصل از آن هم زیاد است، این دانشکده کاندیدای بی‌مسئولیتی است.
در جایی ریزگرد داریم و در سی سال گذشته، در پایان‌نامه‌ها، مقاله‌ها، طرح‌های پژوهشی، و رشته‌های دانشگاه محلی آن، اثری از ریزگرد نیست. این دانشگاه فکر کرده است که فقط باید مقاله تولید کند تا نرخ رشد مقالات بین‌المللی ما در ژورنال‌های ISI افزایش پیدا کند. باید به مسئولیت اجتماعی چنین دانشگاهی شک کرد.


پژوهش های کاربردی بسیار اندک

باید مدل ارزیابی دانشگاه‌های ما می‌تواند تغییر کند. نپرسیم چند مقاله به چند زبان نوشته‌اید، بپرسیم چقدر موثر بوده‌اید؟ اجتماع محلی فقط درد مسائل را درک می‌کند، این دانشگاه است که باید مسأله را شناسایی کند و راهکار ارائه دهد.
می توان به کتابخانه دانشگاه شهید چمران اهواز سری زد و پایان نامه هایی را که در مورد پدیده ریزگردها در آنجا نوشته شده است با دیگر پایان نامه ها مقایسه کرد!

می توان به کتابخانه دانشگاه های بزرگ تهران مراجعه کرد و بررسی کرد که چه تعداد پایان نامه و مقاله در مورد موضوع آلودگی هوا و معضل ترافیک در این مجموعه های علمی مورد پژوهش و بررسی قرار گرفته است؟

پاسخ روشن است، آمار این پژوهش های کاربردی بسیار اندک و در مقایسه با سایر پژوهش ها که بعضاً کپی برداری از پایان نامه های سال های پیش تر هستند، ناچیز است، اما این همه مشکل نیست. چرا که حتی همین پژوهش های اندک نیز در کتابخانه ها خاک می خورند و همانطور که آمد کم تر دستگاه و نهاد اجرایی را می توان یافت که تصمیم بگیرد از این مطالعات به صورت عملیاتی در مدیریت اجرایی کشور بهره ببرد!

در چنین وضعیتی اگر برای 6 ماه یا یک سال دانشگاه های کشور را تعطیل کنیم، اساساً چه مشکلی در کشور رخ می دهد؟ آیا اصلاً عموم مردم جامعه نقصی در زندگی خود احساس می کنند یا خیر؟

  facebook
  نظرات بینندگان  
  نظر شما  
لطفا در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید:
1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.

2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.

3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.

نام:
ایمیل:
نظر: